****** Wellcome to my world******

Bazı duygular vardır, hissedersin; tadı buruktur biraz, biraz da acı. Ama vazgeçemezsin su gibi, ölüm gibi, aşk gibi, kan gibi derununda gezinir. Baktığın zaman masmavi deniz gibi durgun görünür. İçindeyse nice girdaplar gizlidir, nice fırtınalar saklıdır. Bir zaman heyemolalar yankılanır kulaklarında. Her şeye rağmen vazgeçilmez bir tadı vardır dudaklarında, mısırdan arta kalan tuz gibi. Koşarsın ormanlar boyu, koşarsın yakalamak için, heyhat! Geç kalmışsındır. Arınmak, biraz yok olmak istersin sükût gibi. İkindi üzeri güneş ufka doğru süzülüyorken kaçmak istiyorsundur bu kentten, kaçırdıklarının farkında değilmişsin gibi. Oysa yatsı sonrası ihtiyarlar ve çocuklar uyumuşlardır; arkana bakarsın koskoca karanlık, yatağın batıyordur. Uyumaktan korkarsın, rüyana davetsiz girilsin istemezsin, kâbuslara döner gecenin ilerleyen saatleri. Dönüp geriye doğru koşarsın: yalnızlık, yalnızlık, yalnızlık… Güneş doğmuştur ve yine şehir üzerine düşüyor gibi. Nedensiz yere ellerin cebine gider. Aranırsın kendi kendine, bir avuç hiç vardır şimdi ellerinde. Şahıslar gelsin istersin aklına, simalar hayalinde canlansın istersin. Bir soğukluk bir terkedilmişlik her yanını sarar. Ansızın bir rüzgâr eser: üşürsün. Duvarlarda titrek gölgeler kovalayan mum alevi gibi olmuşsundur. Siyah bir nokta koyarsın aydınlık cümlelerin sonuna…

Sözün sultanı şair sükûtunu emziriyor. Aşinası olduğumuz yüzlerden yad ellere selam var. Frekansını çoktan kaybettiğin duyguların peşindesin. Bir seferin daha yarısına geldiğini biliyorsun, bu defa düşmek istemiyorsun bu çıkmazlara. İnsanı çarpan duygulara ram olmaktan korkuyorsun. Öyle bir hastalı korkun var ki, müptela oluyorsun, acı çekiyorsun ama kurtulmak da istemiyorsun. Devamlı boğulup gidiyorsun. Doktorun yine kendinsin, ilacın başucunda biliyorsundur; ama iradene bir türlü hâkim olamıyorsundur. Ha bire koşuyorsun, devamlı bir kovalama içindesin, tam yakalayacakken her şey kayboluyor. Etrafındaki insanlar seni anlamıyorlar. İçinin derinliklerinden bir yelkenli geçiyor.  Yelkeni dolduran kocaman bir hayal, bu hayal ile devasa ummanlarda yol alıyorsun, tam karaya ulaştım derken gerçeğin dalgası seni yeniden okyanusun ortasına savuruyor. Bir gün gelir hakikat kayalıklarına çarpıp uyanırsan hikmetin sesini dinle:

Ellerini bağla ve yanaklarından bu anlamlı renk hiç düşmesin. Kendini bil, rabbini tanı. Dostluklardan asla vazgeçme. Mütevazı ve münzevi ol. Karanlık bir gece ellerini Yaratan’a açışın hatırına karadan vazgeçme. Balıkların getirdiği hediyeden bir tane de kendine bul. O makûs medeniyeti iptida haliyle ihya etmeye çalış. Bu karanlığa bir mum da sen ol. Eriyen bunca değerlerin acısını kendinle paylaş. Zaman mefhumunu gösterilen düzlemde gerçek anlamıyla yeniden ve yeniden anla. Tükenen kullardan olma. Tüketen bir toplumun ferdi hiç olma.  Hiçbir zaman dünya için kızma. Elinden kaçırdıklarına üzülme. Sinirlendiğin zaman bağırıp çağırma, yapman gerekeni yap. Bir hata yapınca oraya saplanıp kalma, hatadan ders çıkar ve bir dahaki sefer ne yapman gerektiğini iyi bil. Hiçbir zaman ezme, kesinlikle ezilme. Her zaman hakkın tarafını tut. Çok konuşmaktan sakın. Dinlemesini bil. Hiçbir zaman arkanı dönme. Sana bir adım gelene sen iki adım yaklaş. Makro hedeflerinden sapma. Amaçları ve araçları birbirine karıştırma. Unutma yapman gerekeni yap.

Kendine güven. Ümitsiz olma. Prensipli ol. Cesur ol. Yüklendiğin görevin önemini bil. Örnek al ama taklit etme. Kitap’ı çokça oku, güzel oku, anlayarak oku, okumayı sev. Araştırıcı ol. Konuşmadan önce düşün. Hiçbir zaman başarılarınla övünme. Çalışmalarında metotlu ol. Yaptığına önce kendin inan, inandığını önce kendin yaşa. Samimi ve ihlâslı ol. Sabırlı ol. Kin gütme. Hoşgörülü ol. Affedici ol. Güler yüzlü ve sempatik ol. Her zaman Allah’ın emir ve yasaklarını ölçü al. Görevini zamanında yap. Konuşmalarında yapıcı ol. Konuşurken her zaman ümit veren ol. İsraftan kaçın. Giyimine, kılık kıyafetine dikkat et. Tevekkül ehli ol. Karar vermekte acele etme ama kararsız olma. Hayal kur ama hayalperest olma. İnisiyatifini kullanmasını bil. Çare bulucu ol. Problemler karşısında alternatif yerine çözüm üret. Basiretli ol. Nazik ve dürüst ol.

Muhatabını iyi tanı. İnsanlara güven ver. Davranışlarında adaletli ol. Sevdiklerini sırf Allah rızası için sev. Zorlaştırıcı değil kolaylaştırıcı ol. Eskiye ve yeniye karşı dikkatli ol. Kanaatkar ol. Başkalarının sevincine ve dertlerine ortak ol. Başkalarının ızdırabına sevinme. Arkadaşlarının problemleriyle ilgilen. Hataları sahibinin yüzüne vurma. Sana yöneltilen soruları uygun şekilde cevaplandır. Dedikodudan uzak dur. Şahsi meselelerini topluma anlatma. Yersiz tenkitlerden kaçın. Başkalarıyla alay etme. Kendi kendini kontrol etmesini bil. Arkadaşlarına karşı şartlanma. Aşırı derecede senli benli olma. Hadiselere karşı başkalarının gözüyle de bak. Muhataplarını mahcup etme. Yapıcı eleştirileri makul karşıla. Bayağı ve boş sözlerden kaçın. Muhatabına değer vererek konuş. Güzel gelişmeleri takdirle karşıla. Arkadaşlarına eşit davran. Verdiğin sözü yerine getir. Küçük hadiseleri yaygınlaştırma. Kendisinden uzaklaşanlara yaklaşmasını bil.  Dostların hakkında duyduğun haberleri kabullenmede ihtiyatlı ol. Şüphe çekecek davranışlardan kaçın. Yanıldığında hemen hata yaptığını kabul et. Sır saklamasını bil. Herkesle selamlaş.

SENSİZ NASIL YAŞARIM

 

Kanatsa Da Yaralarını

Hayatta her zaman istediğimiz olmayabilir,
Her zaman şans da gülmeyebilir insanın yüzüne ikinci kez,
Hem canını acıttıklarımız olacaktır,
Hem de gün gelecek bizim canımız acıyacaktır,
Elbette;bir kor gibi yakacaktır içimizi ayrılıklar…
Ve çok mutlu edecektir bizleri
Uzun beklemelerin sonundaki kavuşmalar.
Yaşamak; bir noktaya varış olmamalı,
İnsan;her zaman arayış içinde olmalı,ne aradığını bilmeli...
Kaybolan bir eşyasını,uzun yıllar görmediği sıcak bir yüzü
Eski bir komşuyu,hediye edilen bir kitabı
Aramalı bıkmadan…usanmadan.
Aşkı da aramalı,kovalamalı,kaçan biri bulunduğunda,
Çünkü; her insanın karşısına çıkmıyor aşk..
Yada insanlar aramak yerine beklemeyi seçtikleri için
Yoksun kalıyorlar bu duyguyu yaşamak dan.
Şifresi çözülemeyen bir kilit olur kimine,
Kiminde ise; açar en zor kilitleri,
Her bir hücrende hissetmeye başlarsın,
İliklerine kadar işleyen soğuk misali,
Elin ayağın buz tutsa da,
Kar topu oynamak dan nasıl vazgeçemiyorsan,
ilk kar düştüğün de,
Aşk dan da kaçamazsın,kaçamaz insan.
Günün birinde pat diye kapını çalar,
Senden izin almadan gönül bahçene girer,
Ama ;her ne kadar karmaşık bir duyguda olsa
Acıtsa da canını ayrılıklar...
kanatsa da yaralarını gel-gitler...
Başka biri dolduramasa da asla yerini,
Çaldı mı kapını açmalı insan.
Ve gözünü kapatıp dalmalı aşkın engin denizine.

 

 

Doğduğunuz andan itibaren hep gelişmek öğrenmek büyümek isteriz. Belki büyümek çok da bilinçli bir eylem değildir ama, yine de daha fazlasini elde etmek için daha yeterli olmamiz gerektiğini düsünürüz hep. Hayatta bu da yetmez, hayatimizi doğru yaşamak, geçmişe dönüp baktiğimiz güzel seyler görmek isteriz. Bunun yerine ise sadece yaptiğimiz hatalari ve kaçirdigimiz firsatlari görürüz.

Her yetiskin bilir ki, ögrenmek için hata yapmak gerekir. Peki ya yapilan hatanin hata oldugu nasil anlasilir.Dogru diye bir sey var midir dünyada? Eger varsa ve biz bilmiyorsak, bu yaşa kadar ne ögrenmiş oluruz?

Bir insanin herhangi bir animizi ele alarak degerlendirse ve yorum yapsa, ya da söylediginiz bir söz, tek bir hareketiniz, dile getirdiginiz tek bir düşünceniz bir başkasının sizing hakkınızda yargıda bulunmasını istese. Bunun ne kadar adil olduğunu düşünürsünüz? Ya da bu yargıyı ne kadar kabullenebilirsiniz? Peki ya gözümüzde büyüttüğümüz,değer verdiğimiz bir yerlere yerleştirdiğimiz insanlar, bu saydığım nedenlerle bir anda değer  kaybetmezler mi?  Hem degerlendiren kişi olarak sormak gerekir. Biz ne yapiyoruz? Ne yapmaliyiz.

Açikçasi bunu bilmiyorum. Tek bildigim, çesit çesit çiçeklerin bulundugu bir yolda, begenmedigimiz çiçeklere basarak yürüdügümüz. Çirkin demiyiorum, beğenmediğimiz çiçekler sadece önümüze bakıyor, kıyaslıyor ve çirkin buduğumuzun üzerine basıp devam ediyoruz.

Sanırım işte bu yüzden bir an önce büyümek, her şeyi öğrenmek istiyoruz. Kendinizi bir an için çeçeklerin yerine koyun. Eğer yanınızda daha güzel bir çiçeğin olduğunu fark etseydiniz, ondan daha büyük ve daha güzel olmak için elinizden geleni yapmaz mıydınız Hatta size yaklaşan her insanda, biraz daha büyümek için bir fırsat bulunmasını bu sefer üzerine basmadan geçmesini istemez miydiniz.

Şimdi hayatınızı düşünün. Kaç yaşında hangi konumda hangi kültür seviyesinde olursanız olun.Geçmişe baktığınızda,bitirdiğiniz arkadaşlıklarınızı, başlamadan biten aşklarınızı, bir defa görüp unuttuğunuz insanları, size iyilik edenleri, kötülük edenleri, sevenleri, sevmeyenleri düşündüğünüzde, Hayir ben, hiçbir çiçeğe basmadım, diyebiliyor musunuz? Peki ya sizin üzerinize basanlar. Büyümenize ve kendinizi ispatlamanıza izin vermeyen, hatta sizi tanımadan yargılayan insanlar. Sizce onlar bunun farkında mı? Ve bu yüzden onları suçlamamız doğrumu?

Belki sorulacak çok soru ve aranacak çok cevap var ama, ortada tek bir gerçek var. Tam uzunluğunu bilmediğimiz bu yolun bir kısmını aştık. Hala arkamızdaki ezilmiş çiçeklerle uğraşmak yerine, yeni çiçekleri ezmemeye gayret göstermeliyiz.Aksi halde onların bizim hayatımızda ne denli önemli olabileceklerini öğrendiğimizde iş işten geçmiş olur. İnsanların bir anını bütün hayatlarına mal etmek onları yok saymaktan başka bir şey olamaz......................

Kir çiçegi

Gül için dikenine katlanabileceklerini söyleyenlerdir, kir çiçeklerini göremeyecek kadar güle baglanmis olanlar. ' Gül' derler, baska bir sey demezler üstüne... Ömürleri güllere ulasmak için tükenirken, ehemmiyet vermezler, ayak altinda kalan, gül kadar narin, gül kadar güzel ama güzelligi fark edilmeyen kir çiçeklerine. Mutlu olma sevdasina düsmüslerdir kendilerince. Mutlu olmak için zorluklara katlandiklarini bile söyleyebilirler. Onlar için güzel bellidir artik.

Takvim yapraklari birer birer düserken, kimi zaman yol katedemediklerine üzülürler. Oysa güzellikler yanibaslarindadir her zaman, ama onlar her zaman güzellikleri uzakta aramak sevdasindadirlar. Uzaktaki kiymetlidir; zorluklarla elde edilen degerlidir; aradiginda elinin altinda olmayan güzeldir, derler. Yanildiklari tek nokta var: Onlar hep uzaklara bakarken, birileri katlanmistir, onun güzel bulmadiklarina, birileri kiymet vermistir kir çiçeklerine... Mutlu olmak için, gelecek bir yarini beklemezler. Ayaklar altinda ezilenlere ehemmiyet verip, onlardaki güzelligi fark edip, yarini beklemeden, bugünden mutlu olmaya baslayanlardir onlar. Bir kir çiçeginin güzelligi onlar için yeterlidir. Gülde gönülleri varsa bile, onlara ulasmak için ömür tüketmekten korkarlar ve kir çiçegindeki gül güzelligini fark ederler.

 Insan her zaman güzeli ister, güzel hastasidir. Güzele ulasmak için ömrünü feda eder. Oysa bir baksa etrafindakilere, mutlak bir güzeli fark edecektir. Ama tek bir düsüncenin kavanozunda kapali kalmistir. Güzeli ararken, ezerek geçtigi bir baska güzeli fark edemeyecek kadar kördür artik. Oysa bir çevirse uzakta takili kalan gözlerini; gönül rahatligi ile bir taksa farkli güzellikleri de görme gözlügünü... Hayatina renk verse, kir çiçeklerinden demetlenmis bir demetle... Hayatini güzellikler yönüne degil de, güzellikleri hayatin yönüne çevirmeye çalissa... Bir görebilse kir çiçeginin gül tarafini... Bir görebilse, hayal pinarinin çesmesinin degil de suyunun önemli oldugunu... Yetinse elindeki ile, güzelligini bulmaya çalissa elindekinin. Sevdiklerini gül demetleriyle mutlu edebilme fikrini atsa kafasindan. Bir gün de kir çiçegi toplasa, sunsa sevdiklerine...

 Hayatini gül arama yolunda feda edecegine, görse kir çiçeginin gül yanini... Bir fark etse ayaklarinin altindakileri, bir ehemmiyet verse kir çiçeklerine. "Sonuçta ikisi de çiçektir. Gül herkesçe güzeldir, kir çiçegi de bence güzeldir." dese. Uzaklara bakmaktan, güle ulasmaktan dermansiz kalacagina, bu enerjiyle kir çiçegini sevmeye ve sevdirmeye çalissa; bu güzelligi sevdikleriyle paylassa. Güle ulasma arzusuyla kosturanlara gösterebilse kir çiçeginin gül yanini. Anlatabilse gül için ömür tüketmenin bos oldugunu...

Gül güzeldir; ama sevgi mevsimi geçtikten sonra, gül için kosmanin bir anlami kalmayacaktir. Öyleyse hiç vakit kaybetmeden al eline bir demet kir çiçegini, onun sana sundugu mutlulugu görmeye çalis. Çünkü hayat, mükemmeli aramaya yetecek kadar uzun degil! ( Sevdaciğimin yazısı)

Eflatun
 

 
                                                Birbirinizi sevin; ama...
 
  Sevginin üzerine baglayici anlasmalar koymayin.
   Birakin yüreklerinizin sahilleri arasinda
   Gelgit çalkalanan bir deniz olsun SEVGI.
   Birbirinizin kadehini onunla doldurun,
   Ama yine ayni kadehe egilip içmeyin.
   Ekmeginizi bölüsün ,ama ayni lokmayi dislemeye kalkmayin.
   Sarki söyleyin,dansedin,eglenin birlikte,
   ama ikinizin de birer YANLIZ oldugunu unutmayin.
   Çünkü lavtadan dagilan müzik ayni,
   ama ezgileri çikaran teller ayridir.
   Yüreklerinizi birbirine baglayin
   ama biriötekinin saklayicisi olmasin !!

  Çünkü ancak HAYAT'in elidir yüreginizi saklayacak olan.
    Hep yanyana olun,ama birbirinize fazla sokulmayin ;
    Çünkü tapinagi tasiyan sütunlar da birbirinden ayridir.
    Çünkü bir selvi ile bir mese birbirinin gölgesinde yetismez.
                                                                   
                                                      halil cibran
 
                                               

Baskalarini da cekici bulmaniza ragmen hic
    pismanlik duymadan onunla
    kalmaya devam edebiliyorsaniz..
      Iste bu ASK tir
    

 

* Bilime giden düz ve kestirme yol yoktur ve ancak onun dik patikalarında yorucu tırmanmaları göze alanlar pırıltılı doruklarına ulaşabilirler. Karl Marx

* Zorlukları karşılamanın iki yolu vardır. Ya zorlukları değiştirirsiniz yada zorlukları çözmek için kendinizi.

* Ilerlemenizin önündeki en büyük engel kendinize güvensizliginizdir. Richard Wilkins

* Yeteri kadar nedeniniz varsa, her seyi yapabilirsiniz. Jim Rohn

* Yapilirken heyecan duyulmayan isler basarilamaz. Emerson

* Büyük insanlarin idealleri , siradan insanlarinsa hevesleri vardir. Washington Irving

* Zirvelerde kartallar da bulunur, yilanlar da. Ancak birisi oraya süzülerek, digeri ise sürünerek gelmistir. Önemli olan nereye gelmis oldugunuzdan çok, nereden ve nasil geldiginizdir. Cenap Sahabettin

* Hayatta en büyük eglence baskasinin yapamazsin dedigini yapmaktir. Walter Bagehot

* Imkansizlik yalniz sersemlerin sözlügünde bulunan bir kelimedir. Napoleon

* Ya bir yol bul. Ya bir yol aç. Ya da yoldan çekil. Mümin Sekman

* Dünyada insana yardim eden sey, tesadüf degil, azim ve sebattir. Samuel Smiles

* Güçlükler basarinin degerini artiran süslerdir. Moliere

* Düsünmek ve söylemek kolay, fakat yasamak, hele basari ile sonuçlandirmak çok zordur. Ziya Gökalp  

* Mucize, enerjinizi korkulariniza degil rüyalariniza verdiginiz zaman baslar. Richard Wilkins

 

* Basarilarini gizlemek en büyük basaridir. La Rochefoucauld

* Hiç kimse, basari merdivenlerine elleri cebinde tirmanmamistir. J.Keth Moorhead

Okunu hedeften öteye atan okçu, okunu hedefe ulastiramayan okçudan daha basarili degildir. Montaigne  

* Basari istedigini elde etmek, mutluluksa elde ettigini sevmektir. Brown

Kim iyi yasamis, bol bol gülmüs ve çok sevmisse, basariyi yakalamis demektir. Bessie Anderson Stanley

* Ders alinmis basarisizlik basari demektir. Malcomb S. Forbes

* Basari belki insana çok sey ögretmez, fakat basarisizlik çok sey ögretir. Çin Atasözü

Deneyip de basaramayanlari degil, yalnizca denemeye bile kalkismayanlari yargila.

Eger yasaminda hiç basarisizlik yoksa, yeterli kadar risk almamissin demektir.

Büyük asklarin ve büyük basarilarin büyük riskler içerdigini unutma.

En uzun yolculuklar bir adimla baslar.

Karamsar olmak zor degil. Zor olan çilgin bir firtinadan sonra gökkusagi gibi gülümseyebilmektir.

En buyuk zaferimiz dusmemek degil,dustugumuz zaman ayaga kalkmamizdir.

Bu Kadarı da Fazla!
ABD Ohio´da 1939 yılında Lewis ailesinin ikiz erkek çocukları oldu, durumları çok kötüydü ve çocuklara bakmaları imkansızdı. Bu yüzden, aile çocuklardan birisini evlatlık olarak vermek zorunda kaldı. 40 yıl sonrasına kadar, iki kardeş biraraya gelemediler ve buluştukları gün gariplik başladı. İki kardeşe de James adı verilmişti, ikisi de avukatlık eğitimi görmüşlerdi, mekaniğe ve de halıcılığa meraklıydılar, üstelik usta derecesinde. James kardeşlerin evlendikleri kadınların ikisinin de adları Linda´ydı, ikisinin de birer oğulları olmuştu ve birbirinden habersiz iki kardeş oğullarının adlarını James Allan koymuşlardı, her iki James Allan´da ikişer defa evlenmişti ve ikinci karılarının adı Betty´idi. İnanın dalga geçmiyorum, ikisinin de köpeklerinin adı Toy´du. ve de her ikisi de her yaz Florida, St Petersburg´da tatile gidiyorlardı. İnanmadınız mı? Readers Digest Dergisi, 1980 Ocak sayısını okuyun..

 

Kafasının arkasından çıkan ok
Portland Üniversitesi tıp fakültesi acil servis doktorları, bir gece kafasına av oku saplanmış bir adamla karşılaştılar ama bu adam hastaneye alınmadı. Tony Roberts 25 yaşındaydı, hafta sonu tatilinde bir arkadaşı bira şişelerine ok atarken hedefi şaşırmış ve ok gelip Tony´nin sağ gözüne girmişti. Doktorlar okun sadece bir mm. sola kayması halinde ana kan damarının kesileceğini ve öleceğini belirttiler. Nörocerrah Dr. Johnny Delashaw, okun beyne 20-25 cm girmiş olarak kafanın arkasından çıkmış olduğunu ve belki de çok önemli damarların kopmuş olabileceğini belirtiyordu, üstelik Delashaw Tony´nin oku çekip çıkarmaya çalışarak kendisini öldürme noktasına geldiğini de söylüyordu. Ok yerinden çıkarıldı ameliyat tahminlerin aksine çok kolay geçti, hiçbir damar ve hayati merkez zarar görmemişti. Bütün bunlardan sonra Tony hastane masraflarına itiraz edince kıyamet koptu çünkü Tony´nin ve oku atan arkadaşının meslekleri ortaya çıkmıştı; ikisi de tehlikeli film sahnelerinde oynayan birer dublördüler. Olay, kaza falan değildi, oturup tehlikeli bir sahnenin provasını yapmışlardı. Sonuçta hala sigorta kavgaları sürmekte...

Çatlak yasalar ülkesi Amerika...
Amerika her yönüyle gerçekten uçuk bir ülke; öyle yerlerde öyle yasalar var ki, hala aynen devam ettirildiği gibi kimin neden bu yasayı koyduğu da belli değil. Bakın neler var; Fort Worth ABD´nin Teksas Eyaleti kasabalarından birisi ve eğer yolunuz bu çok eski kovboy kasabasına düşerse ve de o anda oradaki bir tiyatroya giderseniz normal birşey yapmış olursunuz ama sakın ola ki tiyatroda gülmeyin, yandınız demektir ve hemen tutuklanırsınız. Çünkü Forth Worth´da tiyatrolarda gülmek belediye tarafından yasaklanmıştır. Neden mi? Kimse hatırlamıyor ama yasak geçmişe duyulan saygıyla sürüyor, bu yüzden de Forth Worth´a hiçbir eğlence, komedi grupları ve bir sirk uğramıyor, gülmek isteyenler yakın kasabalara gidiyorlar...

Doğum Lekesi

 John M. Lean´ın büyükannesi hastaydı, karısı ise doğum yapmak üzereydi. Büyükannenin sağ dirseğinin hemen üzerinde bir gümüş dolar büyüklüğünde özel bir leke vardı ve ortasında kartala benzer bir iz görülebiliyordu, ölümünden bir iki gün önce, aileye dert yanarak, yeterince mutlu olamadığını ve edemediğini, yeni bir fırsat için tekrar doğmak istediğini söylüyordu, Reenkarnasyona inancı tamdı ve bunu her fırsatta vurguluyordu. Hamile olan ve doğum arifesinde bulunan Bayan Lean ise, yaşlı kadına üzülmemesini söylüyor ve doğacak bebeğe onun adını vereceğine söz veriyordu. Bir hafta sonra büyükanne öldü ve iki gün sonra da Bayan Lean bir kız çocuğu doğurdu, bebeği gören aile dehşet içindeydi, çünkü büyükannenin dirseğinin üzerinde lekenin tıpatıp aynısı bebekte de vardı ve aynı yerdeydi. Doktor bir açıklama getiremedi ve doğum lekesi diyerek geçiştirdi; Büyükanne yeniden doğmuştu ve bu kez Lean ailesinin en küçük üyesi olarak yaşama devam edecekti.

Durun! Sütyen muayenesi yapılacak...
İllionis´de Nilwood´da 16 yaşına gelen her genç kız kesin olarak sütyen takmaya mecburdur, aksi halde bir hafta hapis cezasına mahkum edilir. Ama işin ilginç tarafı Nilwood polisleri; evi dışında nerede olursa olsun, tüm genç kızların sütyen giyip giymediklerini bizzat kontrol etmeye yetkilidirler. Ne dersiniz? Herhalde polisler bu yasanın kaldırılmamasına en çok karşı çıkanların başında geliyorlar.

Amerika´da İngilizce konuşmak yasaktır....
Eğer ABDde Missouri Eyaleti´ne yolunuz düşer de Wannypaa kasabasına olur ya, bir şeyler yemek veya içmek için uğrarsanız başınız ciddi bir şekilde derde girebilir çünkü bu kentin girişindeki tabelada şöyle yazar; "Devlet dili Amerikancadır, burada İngilizce konuşmak yasaktır, İngilizce konuşanlar bir ay hapse mahkum edilirler..." Nece mi konuşacaksınız? Vallahi bu sizin sorununuz, bizce kuş dilini deneyin, zira Amerikanca konuşmak için oralarda epey sürtmeniz gerekiyor

Mirasını almaya hala gelmedi...
İspanya´da, Sevilla yakınlarında Carmona´da, kentin banliyösü sayılabilecek bir yerdeyiz, ıssız ve sessiz bir sokak burası, tam karşımızda mükemmel bir bahçe içinde iki katlı zarif bir villa duruyor, yaklaşıyoruz, bahçe kapısında bir tabela var;"Dikkat; şeytanın malıdır " İçerde bir uşakla, bir de bekçi yaşıyor soruyor ve öğreniyoruz ki, görevleri villaya iyi bakmak ve yabancıların gelmesini engellemek. İkisinden biri öldüğünde veya ikisi de öldüğünde hemen yerlerine yenileri görevlendirilecek. Her tür gerekli masraf bu amaçla kurulmuş bir vakıf tarafından karşılanmakta. Bekçinin anlattığına göre villa çok zengin biri tarafından şeytana miras olarak bırakılmış, ta ki bizzat kendisi gelip alıncaya kadar. Vasiyetin bir de koşulu var; gelip evi almak isteyenin gerçekten şeytan olup olmadığının anlaşılması için kaymakamın önünde dumanlar içinde yokolması gerekiyor. Arada bir şeytan olduğunu iddia ederek, evi almak isteyenler çıkmış fakat hiçbirisi kaymakamın önünde gerekli koşulu yerine getirememişler yani dumanlar içinde yok olamamışlar. Kısacası şeytan henüz gelip mirasını istemiş değil, acaba bir gün gelir mi? Hala bekleniyor. Ama bir de olayın perde arkasına bakalım; vasiyeti bırakan zengin ispanyolun adı Jose Huttanson, villayı ve vakıf için gereken parayı şeytana vakfettikten sonra, korkmuş olacak ki, bitmez tükenmez servetinin kalan kısmını kentin kilisesine bağışlamış ve arada bir ruhuna dua edilmesini istemiş. Zengin Jose´nin bunu neden yaptığını kimse bilmiyor, acaba ölüm korkusumuydu? Villa ve vakıf ile şeytanı, kiliseye bıraktığı kalan para ile de Tanrıyı mı garantiye almak istedi? Böylece iki taraf ta ondan memnun kalacaktı, sonucu bilmiyoruz ve merak ediyoruz acaba Jose´nin ruhunun şeytanla ve tanrıyla arası nasıl gidiyor?

kaynak www.bilinmeyen.com

İn­san­la­rın do­ğa ve kendi üze­rin­de uydurdukları inançlar

U­çan ba­lık­lar u­çar mı?

Aşa­ğı yu­ka­rı 100 tür ba­lık "Uçan Balık" tanımına gi­ri­yor­lar a­ma hiç­bi­risi ger­çek­ten u­ça­mı­yor. Bu ba­lık­la­rın göğüs­le­rin­de ka­nat­la­ra ben­ze­yen yüz­geç­le­r var bu sa­ye­de yüz metreden daha fazla bir mesafede su­yu­n üs­tün­de ka­ya­bi­li­yor­lar. Ba­zen ka­zay­la tek­ne­le­rin üs­tüne i­niş yap­tık­la­rı bi­le görül­üyor sıçrama­la­rı­nın ne­de­ni büyük balık­lar­dan, bil­has­sa ba­li­na­lar­dan kaç­mak.

Güve­ler giysileri yerler...

Gi­yim­le­ri ve baş­ka mad­de­le­ri yi­yen 6 çeşit güve var a­ma bun­lar hep­si­ni ye­mi­yor­lar. A­ma i­na­nıl­maz de­re­ce­de çok yu­murt­lu­yor­lar ve bu yu­mur­ta­lar­dan kurt­lar çı­kı­yor. iş­te bu kurt­lar hiç doy­madan yün, ha­lı ve koltuk kumaşlarını yi­yor­lar. Böy­le bir kur­tun or­ta­la­ma ne ka­dar yi­ye­bi­le­ce­ği­ni öğ­ren­mek im­kan­sız, çün­kü ne ka­dar süre kurt o­la­rak ka­la­ca­ğı­na bağ­lı.

Ah­ta­pot­lar çok teh­li­ke­lidir;

Bir ah­ta­potun in­sa­nı kollarıyla sarıp öldürebi­le­ce­ği saç­ma bir inançtan baş­ka birşey de­ğil. A­ra sı­ra yüzücüler bir ah­ta­po­tun kol­la­rı tarafından ya­ka­la­nı­yor­lar a­ma bi­ri­ne ger­çek­ten kötü birşeyin ol­duğu çok en­der görülen bir o­lay. Lon­dra Hay­va­nat­ Bah­çe­si´nde­ki ak­var­yu­mun es­ki müdürü o­lan E. G. Bo­u­len­ger bi­ze bir ah­ta­po­tun ka­fa­sı­nı ve­ya vücu­du­nu sı­kış­tır­dı­ğı­nız an­da tu­tuşu­nu a­zal­tı­ğı­nı el­de e­de­bi­le­ce­ği­ni­zi söy­le­di. De­rin de­niz ah­ta­po­tunun (örneğin A­las­ka´da bu­lu­nan) bir kolunun uzunluğu 9 metreye va­ra­bi­li­yor. A­ma ge­nel­de da­ha küçük o­lu­yor­lar, ör­ne­ğin Sri Lan­ka´nın kı­yı­sın­da bu­lu­nan bir ah­ta­pot 5 cm. büyük­lüğün­de. Pa­si­fik´de­ bulunan ma­vi de­sen­li ah­ta­po­tun ı­sır­ma­sı teh­li­ke­li o­la­bi­lir. A­ma di­ğer ah­ta­pot­la­rın ı­sır­ma­la­rı u­fak bir ka­bar­ma ha­ri­cin­de hiç bir za­rar ver­mez­.

Gök gür­le­mesi sütü ekşi­tir;

Gök gür­le­me­si ha­va­nın tit­reş­me­si­dir ve ke­sin­lik­le sütü et­ki­le­mez. Fır­tı­na­lı ha­va­lar­da sütün ekşi­me­si­ne ne­den olan şey, sütün i­çin­de­ki şe­ke­ri lak­tik a­si­te çe­vi­ren bir mik­robun o­luş­ma­sı­dır. Bu mik­rop nem­li ha­va­lar­da i­yi ge­lişir ve bu nem­li ha­va bil­has­sa yaz fır­tı­na­la­rın­da görülür. Bu ne­den­le de kış fır­tı­na­la­rın­da süt pek ekşi­mez.

Su­da çır­pın­mak köpek ba­lık­la­rı­nı kor­ku­tur;

Bir köpek ba­lı­ğının gövdesine ba­kar­sa­nız başın­dan so­nu­na ka­dar bir sinir sis­te­mi­ninin varlığını fark e­der­si­niz. Bu sistem su­yun i­çin­de u­zun me­sa­fe­ler­de o­lan tit­re­me­le­ri bi­le his­se­de­bi­lir. Bir köpek ba­lı­ğı­ için su­yun i­çin­de­ki her tür­lü çır­pın­ma ha­re­ke­ti, ya­ra­lı ve­ya sa­kat bir ya­ra­tı­ğın var ol­du­ğu demektir ve böy­le­ce o­na göre bu hareket ba­sit bir he­def­ olur. Fran­sız su al­tı uz­ma­nı Jac­qu­esY­ves Co­us­te­a­u çır­pın­ma­nın köpek ba­lık­la­rı­nı kor­kut­ma­dı­ğı­nı söy­lüyor. O­na göre en i­yi ko­run­ma dik­kat­li ha­re­ket­ler, ya­vaş yüz­mek ve a­ni ha­re­ket­le­r yap­ma­mak­tır. Köpek ba­lık­la­rı 1.5-2 km. ve faz­la­sı i­çer­sin­de kan ko­ku­su­nu da a­la­bi­li­yor­lar. Ço­ğu ba­lı­ğın ko­ku al­ma ye­te­nek­le­ri çok kuv­vet­li­dir a­ma köpek ba­lı­ğı bir is­tis­nadır çün­kü bey­ni­nin büyük bir par­ça­sı sa­de­ce bu yönde işler. Bur­nu­nun her i­ki ta­ra­fın­daki i­ki or­ga­n o ka­dar du­yar­lıdır ki, ba­lık ken­di­ni ta­kip et­ti­ği i­ze göre yöne­te­bi­li­r. Sa­ğın­da ve­ya so­lun­da ko­ku­la­rın a­zal­ma­sı ve­ya faz­la­laş­ma­sı­na göre yo­lu­nu değiştirebi­li­r. Ya­ni ay­nen bir u­ça­ğın rad­yo sin­yal­le­ri­ni ta­kip et­me­si gi­bi. Böy­le­ce bir köpek ba­lı­ğının he­de­fi­ şaşmaz bir noktaya dönüşür aynen bilgisayarla programlanmış bir roket gibi...

Yı­lan­lar av­la­rı­nı hip­noz e­derler ve müzik i­le oy­na­tı­la­bi­lir­ler;

Ba­zı hay­van­la­rın yı­lan gör­dük­le­ri an kork­tuk­la­rı ve­ya do­nup kal­ma­la­rı­na rağ­men zo­o­lo­glar hip­noz e­de­me­dik­le­rin­den e­minler. Bel­ki bu saç­ma­lı­ğı baş­la­tan yı­lan­la­rın kur dan­sı ol­muş­tur. Bu dans­ta yı­lan­lar rit­me göre vücut­la­rı­nı bir ­ta­raf­tan öbür ta­ra­fa sal­lı­yor­lar. Ö­bür yandan yı­lan oy­nat­mak ger­çek­ten bir tür hip­noz­dur a­ma bu­ra­da yı­lan hip­noz e­di­li­r. Yı­lan­lar çok az du­ya­bi­li­yor­lar ve böy­le­ce sa­de­ce çok düşük fre­kansda­ki ses­le­ri se­ze­bi­li­yor­lar. Bu ne­den­le oy­na­ta­nın flütüne göre ha­re­ket et­me­le­ri pek i­nan­dı­rı­cı de­ğildir. Hin­dis­tan­lı yı­lan oy­na­tan­la­rın ge­nel­de kul­lan­dık­la­rı Kob­ra­lar oy­na­ta­nın a­yak ha­re­ket­le­ri­ne, so­pa i­le se­pe­te vur­ma­la­rı­na ve­ya vü­cu­du­nun ya ­da flü­tün sal­lan­ma­sı­na göre ha­re­ket e­di­yor­lar. Bir­man­ya­lı yı­lan oy­na­tı­cı­la­rı ise ge­nel­de rit­me göre sal­lan­ma ha­re­ket­le­ri ya­pı­yor­lar ve böy­le­ce yı­lan­lar on­la­rı ben­zer ha­re­ket­ler­le tak­lit e­di­yor­lar. Yı­la­nın sal­lan­ma­sı sa­de­ce fi­zik­sel bir o­lay. O­nu vü­cu­du­nun üst kıs­mı­nı yer­den yük­sel­te­bil­mek i­çin ya­pı­yor. Sal­lan­ma­yı kes­tiği an ye­re düşüyor.

Fareler ba­tan ge­mi­le­ri önce terk e­der­ler;

Fareler ba­tan ge­mi­le­ri terk et­mez­ler, a­ma yaşa­dık­la­rı yer su i­le dol­du­ğu an o­ra­yı terk e­der­ler. Ba­tan bir ge­mi­den sürü ha­lin­de ka­çan fareler bel­ki de­niz­ci­le­rde bu kuşkuyu u­yan­dır­mış­tır veya bel­ki ger­çek­ten fareler in­san­la­ra na­za­ran doğal sar­sın­tı­la­rı­na ve­ya sı­va de­ğişik­lik­le­ri­ne karşı da­ha du­yar­lı­dır­lar. Bel­ki bu ne­den­le farelerin yı­kıl­mak üze­ri o­lan ev­le­ri terk et­me­le­ri i­nan­cın­da bi­raz da ger­çek pa­yı o­la­bi­lir.

De­ve­kuş­la­rı ka­fa­la­rı­nı ku­ma gömer­ler;

De­vekuş­ları hak­kın­da­ki en büyük söy­len­ti düş­man­la­rı ta­ra­fın­dan görül­me­me­le­ri i­çin ka­fa­la­rı­nı ku­ma göm­me­le­ri­dir. Uz­man­lar bu­nun ta­ma­miy­le bir ef­sa­ne ol­du­ğu­nu söy­lüyor­lar. Güney Af­ri­ka´da sa­de­ce tüy­le­ri i­çin devekuşu ye­tiş­ti­ri­len çift­lik­te yaşa­mış o­lan, Al­lan Po­cock 80 se­ne bo­yun­ca, hiç böy­le bir o­lay görme­di. Ka­fa­sı­nı ku­ma göm­me­ye hiç bir de­ve kuşu teşeb­büs bi­le et­me­mişti. De­vekuş­la­rı be­lir­li ses­ler du­ya­bil­me­k i­çin ka­fa­la­rı­nı ye­re doğ­ru in­di­ri­yor­lar ya­ da ba­zen bo­yun kas­la­rı­nı ra­hat­lat­mak is­ti­yor­lar. Ça­lı­la­rın a­ra­la­rı­na ka­fa­la­rı­nı sok­tuk­la­rı da görül­müş­tür a­ma hiç bir za­man ku­ma sok­maz­lar. Çün­kü bu­nu yap­arlarsa bo­ğu­lur­lar.

Go­ri­ller vahşi hay­van­lardır;

Go­ri­llerin vahşi ol­duk­la­rı­ i­nancı görünüş­le­rin­den kay­nak­la­nı­yar. Bu i­nanç 19. yüz­yıl­da baş­la­tıl­dı ve hi­ka­ye­ler­de de­vam et­ti­ril­di. Görünüm­le­ri­ne karşın o­va ve dağ go­ri­lleri sa­kin ve ba­rış­se­ver hay­van­lar­dır. Ame­ri­kalı bi­lim a­da­mı Ge­or­ge Schal­ler ay­lar­ca go­ri­lleri iz­le­di. An­la­tık­la­rı­na göre hay­van­lar çok çe­kin­gendiler ve bir in­san­la karşı­laş­tık­la­rı an ge­nel­de ka­çı­yor­lar­dı. Ço­cuk­la­rı­nı ko­ru­ma a­ma­cıy­la in­san­la­rı ı­sır­dıkları doğ­rudur a­ma go­ri­lin in­sa­nı e­ze­rek öl­dür­düğü da­ha görül­me­miş­tir. 1933 yı­lın­da çe­vi­ril­miş o­lan "King Kong" ad­lı film gorillerin vahşi ol­du­ğu ef­sa­ne­si­ne katkıda bulundu.

Ku­ğular öl­me­den ön­ce şar­kı söy­ler­ler;

Nor­mal­de ses­le­ri çık­ma­yan kuğu­la­rın öl­me­den ön­ce şar­kı söy­le­dik­le­ri bil­has­sa şa­ir­ler ta­ra­fın­dan çok se­vi­len bir söy­len­ti­dir. Es­ki Yu­nan­lı­lar kuğu­la­rın A­pol­lon´un ya­ra­tık­la­rı ol­duk­la­rı­na i­na­nıy­or­lar­dı ve A­pol­lon müzi­ğin tan­rı­sıy­dı. Pla­to´nun "Pha­e­do" sun­da, Sok­ra­tes kuğu­ların üzün­tüden ve­ya mut­suz­luk­tan şar­kı söy­le­mediklerini, bu­nu A­pol­lo´dan e­sin­len­dik­le­ri i­çin ya­ptıklarını söylüyor. İz­lan­da´­da­ki ıs­lık ça­lan kuğu, müzi­ğe ben­ze­yen be­lir­li ses­ler çı­ka­ra­bi­li­yor ama bu­nu öbür kuğu tür­le­ri ya­pa­mı­yor­lar. Ama İzlanda kuğu­sunun bu se­si çı­kar­ma­sı­nın ölüm­le hiç bir il­gi­si yok. Kuzey Yarıküre´de­ki kuğu­lar si­nir­le­nin­ce ve­ye yav­ru­la­rı­nı ko­ru­yun­ca bir ses çı­ka­ra­bi­li­yorler ama bu ge­nel­de sal­dı­ra­ca­ğı­na ait bir be­lir­ti. Ses­le­ri­nin ol­ma­dı­ğı za­ten i­sim­le­rin­den bel­lidir, çünkü on­la­ra ge­nel­de "ses­siz kuğu­lar" de­nir.

Fa­re­ler pey­ni­ri her­ şey­den çok se­ver­ler;

Ke­mi­ren hay­van­la­rı a­raş­tı­ran de­ney­le­r­de bir fa­re­yi ya­ka­la­mak i­çin pey­ni­rin en i­yi yem ol­ma­dı­ğı anlaşıldı. A­me­ri­ka­lı bir fare yok edicisi o­lan Ed­ward Batz­ner ge­nel­de li­mon­lu tat­lı­lar kul­la­nı­yor. Bu ona i­ki a­van­taj sağ­lı­yor; ilki li­mon ya­pış­tı­rı­cı bir mad­de ol­du­ğu i­çin fa­re­yi tu­tu­yor, i­kin­ci­si de tat­lı olması. Tat­lı, bir fa­re i­çin pey­nir­den da­ha i­yi bir yem. Böy­le ge­nel­le­me­le­ri baş­ka hay­van­la­ra yap­mak da saç­ma. Ör­ne­ğin köpek­le­rin en çok et sev­dik­le­ri­, ya­ da bütün ke­di­le­rin ba­lık ye­me­le­ri gi­bi. Her­han­gi bir ya­ra­tı­ğın ter­cih et­ti­ği şey­ler büy­üdüğü ve a­lış­tı­ğı şey­lerdir.

De­ve­ler hör­güç­le­rin­de su taşı­r­lar;

De­ve­nin hör­gücün­de yağ var­dır ve bu yağ o­nu ye­mek bu­lama­dı­ğı za­man­lar­da bir haf­ta i­le on gün a­ra­sı i­da­re e­de­bi­lir. Ta­bii ki bu ya­ğı haz­me­de­bil­me­si i­çin be­lir­li bir mik­tar­da su üretir a­ma bu­nu hör­güç­le­rin­de de­po­la­maz.

Ok­lu ­kir­pi­ler,di­ken­le­ri i­le a­teş e­derler; Bir ko­ru­ma me­ka­niz­ma­sı o­la­rak ok­lu ­kir­pinin di­ken­le­ri çok işe ya­rar. Cay­dır­ma et­ki­si­ dışında dikenlerde pis­lik ve mik­rop vardır ve cid­di en­feks­yon­la­ra yol a­ça­bi­lir. Di­ken­le­rin tüy­lü ol­ma­la­rı ya­ra­la­na­nların on­la­rı çı­kart­ma­sı­nı da­ha da zor­laş­tı­rı­r. A­ma ok­lu ­kir­pi­de di­ken­le­ri­yle a­teş e­de­bil­en bir sistem yok­tur. Yi­ne ­de bir ok­lu ­kir­pi­nin 18.000´den faz­la di­ke­ni vardır. Bunları çı­kar­tı­nca çok teh­li­ke­li o­la­bilir.

Pas­lı bir çi­vi te­ta­no­sa ne­den o­lur;

"Lock­jaw" ya­ da te­ta­nos "Clos­tri­di­um te­ta­ni" ad­lı bir mik­rop­tan or­ta­ya çı­kan bir en­feks­yon has­ta­lı­ğı­dır. Bir pas­lı çi­vi­yle o­luş­muş o­lan bir ya­ra te­ta­no­sa ne­den o­la­maz çün­kü ne ma­den ne de çi­vi ze­hir­li de­ğil­dir­ler. A­ma pis bir çi­vi te­ta­nos üre­ten bir or­ga­niz­ma i­le kir­len­diy­se çok teh­li­ke­li o­la­bi­lir. Bu bil­has­sa bah­çe i­çin kul­la­nı­lan a­let­ler­de ge­çer­lidir çün­kü on­lar bu or­ga­niz­ma­yı top­rak­tan ka­pa­bi­li­r­ler.

Bo­ğu­lan bir a­dam üç ke­re batıp çı­kar;

Bo­ğu­lan bir in­sa­nın öl­me­den ön­ce üç ke­re su üs­tüne çık­tı­ğı id­di­a e­di­li­r. Bu ger­çek de­ğildir. Su­da pa­ni­ğe ka­pı­lan bir in­san ba­tıp çı­kar ve her se­fe­rin­de çi­ğer­le­ri­ne su gi­rer. Bu­nun sa­yı­sı bel­li de­ğildir ve so­nun­da bo­ğul­mak­tan ölür.

Ö­len bir in­san tüm yaşamını bir film şeridi gi­bi görür; Şa­ir­leri ve ro­man ya­zar­la­rı­nı bir in­sa­nın öl­me­den ön­ce yaşamlarını bir film şeridi gi­bi ön­le­rin­de gör­dük­le­ri fik­ri­ni yaydıkları i­çin a­yıp­lan­ak gerekir. Bu­nu o­nay­la­ya­bil­mek i­çin hiç kim­se me­zar­dan da­ha ge­ri dön­me­di a­ma bir sürü kişi ölüm san­dık­la­rı şey­den son an­da ge­ri­ye dön­düler ve on­lar ke­sin­lik­le bu fik­re karşı çı­kı­yor­lar ve zaten ölmemişlerdi.

Kıl­lı er­kek­ler da­ha güç­lüdür;

De­li­lah saçlarını kes­ti­ği an Sam­son bütün gücünü kay­bet­miş­ti. Bu çok güzel bir hi­ka­yedir ve bu yüzden bir er­ke­ğin gücünün ve mert­li­ği­nin kıl­la­rıy­la il­gi­si ol­du­ğu­na i­na­nı­lıyor­. Bu bir ef­sa­ne­den baş­ka birşey de­ğil. Vücut­tan ayrıldıktan son­ra kıl­lar ölüdür, bu­nun sa­hi­bi­nin gücün­le hiç bir il­gi­si olamaz. Saçın ve kel­liğin so­ya çe­kim­le, hor­mon­lar­la ve yaş­la il­gi­si vardır. 20 er­kek­ten bi­ri­nin saç­la­rı yir­mi­bi­rin­ci do­ğum­günün­den ön­ce azalmaya baş­lar. 6 er­kek­ten bi­ri e­nin­de so­nun­da kel o­lacaktır. Bu olay, so­ya bağ­lıdır ve güç­le hiç­bir il­gi­si yoktur.

Hip­noz e­di­le­bi­len in­san­lar za­yıf ka­rak­ter­li­dir­ler;

Za­yıf ve uy­sal in­san­lar en zor hip­noz e­di­le­bi­len kişi­ler­dir. En uy­gun kişi­ler düşün­ce­le­ri­ni bir nok­ta­ya ta­ma­mıy­la ve­re­bi­len zeki in­san­lar­dır. Bu­nu ya­pa­bi­len­ler­ zaten a­kıl­lı­dır­lar. Baş­ka yan­lış bir düşün­ce in­san­la­rın is­temeden hip­noz e­di­le­bil­me­le­ri­dir. İs­tek­siz ve yar­dım­sız hipnoz ol­maz. Bir in­sa­nı hip­noz al­tın­da nor­mal ha­ya­tın­da yap­mı­ya­ca­ğı şey­le­re zor­la­mak ve­ya ka­rak­te­ri­ne ay­kı­rı o­lan şey­le­ri yap­tır­mak da o­la­nak­sızdır

Bu işin şakası yok

150 milyon kişiyi öldürmesinden korkulan Kuş Gribi Manyas’ta ortaya çıkmıştı. Halk olayın ciddiyetini kavrayamadı. “Bize bir şey olmaz” deyip itlaf edilmesi gereken tavukları yiyorlar.

Valilik “Tehlike sandığınızdan da büyük” açıklaması yaptı. Kırsala oturanların evlerinde tavuk beslediği Türkiye’de hastalığın insana bulaşmasının çok daha kolay olacağı belirtiliyor.

Halk olayın farkında değil
Dünyanın korkulu rüyası Kuş Gribi Balıkesir’in Manyas ilçesine bağlı Kızılsa’da 3 gün önce baş gösterdi. Hayvandan insana geçen bu hastalık öldürüyor. Ancak yöre halkı ‘Acı patlıcanı kırağı çalmaz’ mantığıyla tavuk ve hindileri itlaf edimesinin diye kesip yiyor ya da buzdolabında saklıyor.
 
Valilik  ‘Yemeyin’ uyarısı
Balıkesir Valiliği, halkın vurdumduymazlığını görünce “tehlike sandığınızdan  çok daha büyük . Sakın kümes hayvanlarını kesip yemeyin” diye açıklama yaptı. Türkiye’de kırsal kesimde kümes hayvanlarını insanlarla evlerle iç içe yaşıyor. Bu da hastalığın insana geçme riskini çok artırıyor. ,

Endişeli bekleyiş sürüyor
Kuş Gribi Kızıksa’da hindilerle baş göstermişti. Bu hindilerle Kuş Gribi’ne yol açan H5N? Tipi virüs bulundı. Hastalığın insana geçen tip olup olmadığı 2 gün içinde belirlenecek. Bu nedenle N’den sonra şimdilik soru işareti konuldu. İnsanda ölüme yol açan kuş gribi virüsü H5N1  tipi.

‘İp’ ucu yakalattı!

İstanbul Ümraniye’de bir terzi dükkanına giren hırsızlar, overlok makinesi ve elbiseleri alarak kaçtı. Olay yerinde inceleme  yapan polis kapının üzerinde bulunan bir ipliğin sokağa doğru uzadığını fark etti.İpliği takip eden polis 500 metre uzaktaki bir döşemeciye ulaştı. Döşemecide çalışan Akın Bora ve Ensar Dumlupınar çalınan makine ve elbiselerle ele geçirildi. Dumlupınar ve Bora suçlarını itiraf etti.

-------------------------------------------------------------------------

Azeri polisine rüşvet zammı 

Azerbaycan’da polislerin rüşvet almaması ilginç bir karar alındı.

Trafik ve çevik kuvvet polislerinin maaşlarına yüzde 500 ile 700 oranında zam yapıldı. Süper zamla, trafik polisinin maaşı 70 dolardan 350 dolara çıktı. Polis amirlerinin aylıkları ise rütbelerine göre 400 ile 700 dolar arasında belirlendi.

----------------------------------------------------------

Benzin istasyonuna yakın oturmayın 

İngiltere’de 1953-1980 yılları arasında kanser ya da lösemi nedeniyle ölen yaklaşık 22 bin 500 çocuk üzerinde daha önce de araştırmalar yapan uzmanlar, 1954’den sonra doğan bu çocuklardan 12 bininden fazlasının eski adreslerine ulaşmışlar. Bu çocukların evleriyle atmosferdeki kirlilik  oranını karşılaştıran araştırmacılar, istasyon, diğer ulaşım merkezleri, hastaneler gibi “kirlilik kaynaklarına” en az bir kilometre uzaklıkta yaşayan çocukların kanserden ölme riskinin daha fazla olduğu sonucuna varmışlar.

Fransa’nın Nancy, Lille, Lyon ve Paris kentlerinde geçen yıl yapılan bir araştırma, garaj ya da benzin istasyonu yakınında yaşamanın, çocukların lösemiye yakalanma riskini 4 kat artırdığını ortaya koymuştu.

 

Ben Ayrılıkların Şairi

Ben ayrılıkların şairi, Yalnızların ozanıyım. Sen, sen masallar okurken daha, Ben acıların yazarıyım. Haklısın, aramızda dağlar, denizler var, Haklısın, aramızda uçurumlar. Senin sevdaların, üç günlük masal, Benim sevdalarım, Allah'ına kadar. Elma şekeri mi sandın aşkı, Ne şiirin şiir, ne şarkın şarkı. Hele bir kırılsın, hele bir kırılsın feleğin çarkı, İşte ben o zaman görürüm seni. Halâ tahta masalara yazıyorsam adını, Aşk kitaplarında arıyorsam tarifini aşkın, Kahır mektuplarında yeniden buluyorsam seni, Islak mendillere siliyorsam göz yaşlarımı, Eyvahlar çekiyorsam her biten aşkın ardından, Bana sor yalnızlığı, Ayrılığı bana sor diye haykırıyorsam, Ve sabahçı kahvelerinde bir çay gibi demliyorsam hasretini, Ve inadına özlüyorsam, o çay karası gözlerini, Bil ki, bu seni erkekçe sevdiğimdendir. Bu benim ilk aldanışım değil, Bu benim son yıkılışım değil, Bırak bu sahte gözyaşlarını, Bırak bu masum bakışlarını. Üzülme, benim için üzülme, Üzülme bu son için üzülme, Ben, ben, ben yeterim kendime Varsın da bir dağ gibi büyüsün hasretin içimde, Varsın da her gece Bir kemanın tellerinde ezilsin kalbim, Varsın da bir daha değmesin ellerim ellerine, Asla pişman değilim. Hatırla, bir adam diyordun hatırla, Ömür boyu sevsin beni ömür boyu, İşte o deli, işte o çılgın, işte o adam benim. Çünkü ben, Çünkü ben aşkı ölümsüz bilenlerdenim.

Dostluk ve Kibarlık

Rüzgâr bir gün Güneş'e, kendisinin ondan daha güçlü olduğunu ileri sürdü ve bu savını kolaylıkla kanıtlayabileceğini söyledi. "Şuradaki yaşlı adamı görüyor musun?" dedi."Kuvvetlice estiğimde onun sırtındaki paltoyu, senden daha çabuk söküp, alabilirim."Güneş, rüzgârın bu sözlerini duyunca onunla yarışa girmeyi kabul etti ve bir bulutun arkasına çekilerek, rüzgârın yapacaklarını seyretmeye hazırlandı. Meydanın kendisine kaldığını gören rüzgâr, bir fırtına gücüyle esmeye başladı. Fakat şiddetini arttırdıkça, yaşlı adam da paltosuna o kadar daha sıkı sarıldı. Rüzgâr, bu işi başaramayacağını anlayınca yarışı bırakmak zorunda kaldı.Onun tüm yaptıklarını bulutun arkasından izleyen Güneş, rüzgârın yarıştan vazgeçmesi üzerine bulutun arkasından sıyrıldı ve büyük bir sevecenlikle yaşlı adama bakarak, ona tüm içtenliğiyle
sımsıcak bir biçimde gülümsemeye başladı.

Güneş'in sıcaklığını giderek arttırması karşısında yaşlı adamın yüzünde bir rahatlama ifadesi belirdi. Sırtından paltosunu çıkardı ve arkasındaki tümseğe yaslanarak, Güneş'in karşısında keyifle uzandı. Güneş, daha güçlü olduğunun bu kanıtı karşısında rüzgâra bir de şu öğütte bulundu :
"Dostluk ve kibarlık, her yerde ve her zaman kabalık ve zorbalıktan daha güçlüdür."