SENSİZ NASIL YAŞARIM

Kanatsa Da Yaralarını

Hayatta her zaman istediğimiz olmayabilir,
Her zaman şans da gülmeyebilir insanın yüzüne ikinci kez,
Hem canını acıttıklarımız olacaktır,
Hem de gün gelecek bizim canımız acıyacaktır,
Elbette;bir kor gibi yakacaktır içimizi ayrılıklar…
Ve çok mutlu edecektir bizleri
Uzun beklemelerin sonundaki kavuşmalar.
Yaşamak; bir noktaya varış olmamalı,
İnsan;her zaman arayış içinde olmalı,ne aradığını bilmeli...
Kaybolan bir eşyasını,uzun yıllar görmediği sıcak bir yüzü
Eski bir komşuyu,hediye edilen bir kitabı
Aramalı bıkmadan…usanmadan.
Aşkı da aramalı,kovalamalı,kaçan biri bulunduğunda,
Çünkü; her insanın karşısına çıkmıyor aşk..
Yada insanlar aramak yerine beklemeyi seçtikleri için
Yoksun kalıyorlar bu duyguyu yaşamak dan.
Şifresi çözülemeyen bir kilit olur kimine,
Kiminde ise; açar en zor kilitleri,
Her bir hücrende hissetmeye başlarsın,
İliklerine kadar işleyen soğuk misali,
Elin ayağın buz tutsa da,
Kar topu oynamak dan nasıl vazgeçemiyorsan,
ilk kar düştüğün de,
Aşk dan da kaçamazsın,kaçamaz insan.
Günün birinde pat diye kapını çalar,
Senden izin almadan gönül bahçene girer,
Ama ;her ne kadar karmaşık bir duyguda olsa
Acıtsa da canını ayrılıklar...
kanatsa da yaralarını gel-gitler...
Başka biri dolduramasa da asla yerini,
Çaldı mı kapını açmalı insan.
Ve gözünü kapatıp dalmalı aşkın engin denizine.

Doğduğunuz andan itibaren hep gelişmek öğrenmek büyümek isteriz. Belki büyümek çok da bilinçli bir eylem değildir ama, yine de daha fazlasini elde etmek için daha yeterli olmamiz gerektiğini düsünürüz hep. Hayatta bu da yetmez, hayatimizi doğru yaşamak, geçmişe dönüp baktiğimiz güzel seyler görmek isteriz. Bunun yerine ise sadece yaptiğimiz hatalari ve kaçirdigimiz firsatlari görürüz.

Her yetiskin bilir ki, ögrenmek için hata yapmak gerekir. Peki ya yapilan hatanin hata oldugu nasil anlasilir.Dogru diye bir sey var midir dünyada? Eger varsa ve biz bilmiyorsak, bu yaşa kadar ne ögrenmiş oluruz?

Bir insanin herhangi bir animizi ele alarak degerlendirse ve yorum yapsa, ya da söylediginiz bir söz, tek bir hareketiniz, dile getirdiginiz tek bir düşünceniz bir başkasının sizing hakkınızda yargıda bulunmasını istese. Bunun ne kadar adil olduğunu düşünürsünüz? Ya da bu yargıyı ne kadar kabullenebilirsiniz? Peki ya gözümüzde büyüttüğümüz,değer verdiğimiz bir yerlere yerleştirdiğimiz insanlar, bu saydığım nedenlerle bir anda değer  kaybetmezler mi?  Hem degerlendiren kişi olarak sormak gerekir. Biz ne yapiyoruz? Ne yapmaliyiz.

Açikçasi bunu bilmiyorum. Tek bildigim, çesit çesit çiçeklerin bulundugu bir yolda, begenmedigimiz çiçeklere basarak yürüdügümüz. Çirkin demiyiorum, beğenmediğimiz çiçekler sadece önümüze bakıyor, kıyaslıyor ve çirkin buduğumuzun üzerine basıp devam ediyoruz.

Sanırım işte bu yüzden bir an önce büyümek, her şeyi öğrenmek istiyoruz. Kendinizi bir an için çeçeklerin yerine koyun. Eğer yanınızda daha güzel bir çiçeğin olduğunu fark etseydiniz, ondan daha büyük ve daha güzel olmak için elinizden geleni yapmaz mıydınız Hatta size yaklaşan her insanda, biraz daha büyümek için bir fırsat bulunmasını bu sefer üzerine basmadan geçmesini istemez miydiniz.

Şimdi hayatınızı düşünün. Kaç yaşında hangi konumda hangi kültür seviyesinde olursanız olun.Geçmişe baktığınızda,bitirdiğiniz arkadaşlıklarınızı, başlamadan biten aşklarınızı, bir defa görüp unuttuğunuz insanları, size iyilik edenleri, kötülük edenleri, sevenleri, sevmeyenleri düşündüğünüzde, Hayir ben, hiçbir çiçeğe basmadım, diyebiliyor musunuz? Peki ya sizin üzerinize basanlar. Büyümenize ve kendinizi ispatlamanıza izin vermeyen, hatta sizi tanımadan yargılayan insanlar. Sizce onlar bunun farkında mı? Ve bu yüzden onları suçlamamız doğrumu?

Belki sorulacak çok soru ve aranacak çok cevap var ama, ortada tek bir gerçek var. Tam uzunluğunu bilmediğimiz bu yolun bir kısmını aştık. Hala arkamızdaki ezilmiş çiçeklerle uğraşmak yerine, yeni çiçekleri ezmemeye gayret göstermeliyiz.Aksi halde onların bizim hayatımızda ne denli önemli olabileceklerini öğrendiğimizde iş işten geçmiş olur. İnsanların bir anını bütün hayatlarına mal etmek onları yok saymaktan başka bir şey olamaz......................

Kir çiçegi

Gül için dikenine katlanabileceklerini söyleyenlerdir, kir çiçeklerini göremeyecek kadar güle baglanmis olanlar. ' Gül' derler, baska bir sey demezler üstüne... Ömürleri güllere ulasmak için tükenirken, ehemmiyet vermezler, ayak altinda kalan, gül kadar narin, gül kadar güzel ama güzelligi fark edilmeyen kir çiçeklerine. Mutlu olma sevdasina düsmüslerdir kendilerince. Mutlu olmak için zorluklara katlandiklarini bile söyleyebilirler. Onlar için güzel bellidir artik.

Takvim yapraklari birer birer düserken, kimi zaman yol katedemediklerine üzülürler. Oysa güzellikler yanibaslarindadir her zaman, ama onlar her zaman güzellikleri uzakta aramak sevdasindadirlar. Uzaktaki kiymetlidir; zorluklarla elde edilen degerlidir; aradiginda elinin altinda olmayan güzeldir, derler. Yanildiklari tek nokta var: Onlar hep uzaklara bakarken, birileri katlanmistir, onun güzel bulmadiklarina, birileri kiymet vermistir kir çiçeklerine... Mutlu olmak için, gelecek bir yarini beklemezler. Ayaklar altinda ezilenlere ehemmiyet verip, onlardaki güzelligi fark edip, yarini beklemeden, bugünden mutlu olmaya baslayanlardir onlar. Bir kir çiçeginin güzelligi onlar için yeterlidir. Gülde gönülleri varsa bile, onlara ulasmak için ömür tüketmekten korkarlar ve kir çiçegindeki gül güzelligini fark ederler.

 Insan her zaman güzeli ister, güzel hastasidir. Güzele ulasmak için ömrünü feda eder. Oysa bir baksa etrafindakilere, mutlak bir güzeli fark edecektir. Ama tek bir düsüncenin kavanozunda kapali kalmistir. Güzeli ararken, ezerek geçtigi bir baska güzeli fark edemeyecek kadar kördür artik. Oysa bir çevirse uzakta takili kalan gözlerini; gönül rahatligi ile bir taksa farkli güzellikleri de görme gözlügünü... Hayatina renk verse, kir çiçeklerinden demetlenmis bir demetle... Hayatini güzellikler yönüne degil de, güzellikleri hayatin yönüne çevirmeye çalissa... Bir görebilse kir çiçeginin gül tarafini... Bir görebilse, hayal pinarinin çesmesinin degil de suyunun önemli oldugunu... Yetinse elindeki ile, güzelligini bulmaya çalissa elindekinin. Sevdiklerini gül demetleriyle mutlu edebilme fikrini atsa kafasindan. Bir gün de kir çiçegi toplasa, sunsa sevdiklerine...

 Hayatini gül arama yolunda feda edecegine, görse kir çiçeginin gül yanini... Bir fark etse ayaklarinin altindakileri, bir ehemmiyet verse kir çiçeklerine. "Sonuçta ikisi de çiçektir. Gül herkesçe güzeldir, kir çiçegi de bence güzeldir." dese. Uzaklara bakmaktan, güle ulasmaktan dermansiz kalacagina, bu enerjiyle kir çiçegini sevmeye ve sevdirmeye çalissa; bu güzelligi sevdikleriyle paylassa. Güle ulasma arzusuyla kosturanlara gösterebilse kir çiçeginin gül yanini. Anlatabilse gül için ömür tüketmenin bos oldugunu...

Gül güzeldir; ama sevgi mevsimi geçtikten sonra, gül için kosmanin bir anlami kalmayacaktir. Öyleyse hiç vakit kaybetmeden al eline bir demet kir çiçegini, onun sana sundugu mutlulugu görmeye çalis. Çünkü hayat, mükemmeli aramaya yetecek kadar uzun degil! ( Sevdaciğimin yazısı)

* Bilime giden düz ve kestirme yol yoktur ve ancak onun dik patikalarında yorucu tırmanmaları göze alanlar pırıltılı doruklarına ulaşabilirler. Karl Marx

* Zorlukları karşılamanın iki yolu vardır. Ya zorlukları değiştirirsiniz yada zorlukları çözmek için kendinizi.

* Ilerlemenizin önündeki en büyük engel kendinize güvensizliginizdir. Richard Wilkins

* Yeteri kadar nedeniniz varsa, her seyi yapabilirsiniz. Jim Rohn

* Yapilirken heyecan duyulmayan isler basarilamaz. Emerson

* Büyük insanlarin idealleri , siradan insanlarinsa hevesleri vardir. Washington Irving

* Zirvelerde kartallar da bulunur, yilanlar da. Ancak birisi oraya süzülerek, digeri ise sürünerek gelmistir. Önemli olan nereye gelmis oldugunuzdan çok, nereden ve nasil geldiginizdir. Cenap Sahabettin

* Hayatta en büyük eglence baskasinin yapamazsin dedigini yapmaktir. Walter Bagehot

* Imkansizlik yalniz sersemlerin sözlügünde bulunan bir kelimedir. Napoleon

* Ya bir yol bul. Ya bir yol aç. Ya da yoldan çekil. Mümin Sekman

* Dünyada insana yardim eden sey, tesadüf degil, azim ve sebattir. Samuel Smiles

* Güçlükler basarinin degerini artiran süslerdir. Moliere

* Düsünmek ve söylemek kolay, fakat yasamak, hele basari ile sonuçlandirmak çok zordur. Ziya Gökalp  

* Mucize, enerjinizi korkulariniza degil rüyalariniza verdiginiz zaman baslar. Richard Wilkins

* Basarilarini gizlemek en büyük basaridir. La Rochefoucauld

* Hiç kimse, basari merdivenlerine elleri cebinde tirmanmamistir. J.Keth Moorhead

Okunu hedeften öteye atan okçu, okunu hedefe ulastiramayan okçudan daha basarili degildir. Montaigne  

* Basari istedigini elde etmek, mutluluksa elde ettigini sevmektir. Brown

Kim iyi yasamis, bol bol gülmüs ve çok sevmisse, basariyi yakalamis demektir. Bessie Anderson Stanley

* Ders alinmis basarisizlik basari demektir. Malcomb S. Forbes

* Basari belki insana çok sey ögretmez, fakat basarisizlik çok sey ögretir. Çin Atasözü

Deneyip de basaramayanlari degil, yalnizca denemeye bile kalkismayanlari yargila.

Eger yasaminda hiç basarisizlik yoksa, yeterli kadar risk almamissin demektir.

Büyük asklarin ve büyük basarilarin büyük riskler içerdigini unutma.

En uzun yolculuklar bir adimla baslar.

Karamsar olmak zor degil. Zor olan çilgin bir firtinadan sonra gökkusagi gibi gülümseyebilmektir.

En buyuk zaferimiz dusmemek degil,dustugumuz zaman ayaga kalkmamizdir.

Bu Kadarı da Fazla!
ABD Ohio´da 1939 yılında Lewis ailesinin ikiz erkek çocukları oldu, durumları çok kötüydü ve çocuklara bakmaları imkansızdı. Bu yüzden, aile çocuklardan birisini evlatlık olarak vermek zorunda kaldı. 40 yıl sonrasına kadar, iki kardeş biraraya gelemediler ve buluştukları gün gariplik başladı. İki kardeşe de James adı verilmişti, ikisi de avukatlık eğitimi görmüşlerdi, mekaniğe ve de halıcılığa meraklıydılar, üstelik usta derecesinde. James kardeşlerin evlendikleri kadınların ikisinin de adları Linda´ydı, ikisinin de birer oğulları olmuştu ve birbirinden habersiz iki kardeş oğullarının adlarını James Allan koymuşlardı, her iki James Allan´da ikişer defa evlenmişti ve ikinci karılarının adı Betty´idi. İnanın dalga geçmiyorum, ikisinin de köpeklerinin adı Toy´du. ve de her ikisi de her yaz Florida, St Petersburg´da tatile gidiyorlardı. İnanmadınız mı? Readers Digest Dergisi, 1980 Ocak sayısını okuyun..

Kafasının arkasından çıkan ok
Portland Üniversitesi tıp fakültesi acil servis doktorları, bir gece kafasına av oku saplanmış bir adamla karşılaştılar ama bu adam hastaneye alınmadı. Tony Roberts 25 yaşındaydı, hafta sonu tatilinde bir arkadaşı bira şişelerine ok atarken hedefi şaşırmış ve ok gelip Tony´nin sağ gözüne girmişti. Doktorlar okun sadece bir mm. sola kayması halinde ana kan damarının kesileceğini ve öleceğini belirttiler. Nörocerrah Dr. Johnny Delashaw, okun beyne 20-25 cm girmiş olarak kafanın arkasından çıkmış olduğunu ve belki de çok önemli damarların kopmuş olabileceğini belirtiyordu, üstelik Delashaw Tony´nin oku çekip çıkarmaya çalışarak kendisini öldürme noktasına geldiğini de söylüyordu. Ok yerinden çıkarıldı ameliyat tahminlerin aksine çok kolay geçti, hiçbir damar ve hayati merkez zarar görmemişti. Bütün bunlardan sonra Tony hastane masraflarına itiraz edince kıyamet koptu çünkü Tony´nin ve oku atan arkadaşının meslekleri ortaya çıkmıştı; ikisi de tehlikeli film sahnelerinde oynayan birer dublördüler. Olay, kaza falan değildi, oturup tehlikeli bir sahnenin provasını yapmışlardı. Sonuçta hala sigorta kavgaları sürmekte...

Çatlak yasalar ülkesi Amerika...
Amerika her yönüyle gerçekten uçuk bir ülke; öyle yerlerde öyle yasalar var ki, hala aynen devam ettirildiği gibi kimin neden bu yasayı koyduğu da belli değil. Bakın neler var; Fort Worth ABD´nin Teksas Eyaleti kasabalarından birisi ve eğer yolunuz bu çok eski kovboy kasabasına düşerse ve de o anda oradaki bir tiyatroya giderseniz normal birşey yapmış olursunuz ama sakın ola ki tiyatroda gülmeyin, yandınız demektir ve hemen tutuklanırsınız. Çünkü Forth Worth´da tiyatrolarda gülmek belediye tarafından yasaklanmıştır. Neden mi? Kimse hatırlamıyor ama yasak geçmişe duyulan saygıyla sürüyor, bu yüzden de Forth Worth´a hiçbir eğlence, komedi grupları ve bir sirk uğramıyor, gülmek isteyenler yakın kasabalara gidiyorlar...

Doğum Lekesi

 John M. Lean´ın büyükannesi hastaydı, karısı ise doğum yapmak üzereydi. Büyükannenin sağ dirseğinin hemen üzerinde bir gümüş dolar büyüklüğünde özel bir leke vardı ve ortasında kartala benzer bir iz görülebiliyordu, ölümünden bir iki gün önce, aileye dert yanarak, yeterince mutlu olamadığını ve edemediğini, yeni bir fırsat için tekrar doğmak istediğini söylüyordu, Reenkarnasyona inancı tamdı ve bunu her fırsatta vurguluyordu. Hamile olan ve doğum arifesinde bulunan Bayan Lean ise, yaşlı kadına üzülmemesini söylüyor ve doğacak bebeğe onun adını vereceğine söz veriyordu. Bir hafta sonra büyükanne öldü ve iki gün sonra da Bayan Lean bir kız çocuğu doğurdu, bebeği gören aile dehşet içindeydi, çünkü büyükannenin dirseğinin üzerinde lekenin tıpatıp aynısı bebekte de vardı ve aynı yerdeydi. Doktor bir açıklama getiremedi ve doğum lekesi diyerek geçiştirdi; Büyükanne yeniden doğmuştu ve bu kez Lean ailesinin en küçük üyesi olarak yaşama devam edecekti.

kaynak www.bilinmeyen.com

Bu işin şakası yok

150 milyon kişiyi öldürmesinden korkulan Kuş Gribi Manyas’ta ortaya çıkmıştı. Halk olayın ciddiyetini kavrayamadı. “Bize bir şey olmaz” deyip itlaf edilmesi gereken tavukları yiyorlar.

Valilik “Tehlike sandığınızdan da büyük” açıklaması yaptı. Kırsala oturanların evlerinde tavuk beslediği Türkiye’de hastalığın insana bulaşmasının çok daha kolay olacağı belirtiliyor.

Halk olayın farkında değil
Dünyanın korkulu rüyası Kuş Gribi Balıkesir’in Manyas ilçesine bağlı Kızılsa’da 3 gün önce baş gösterdi. Hayvandan insana geçen bu hastalık öldürüyor. Ancak yöre halkı ‘Acı patlıcanı kırağı çalmaz’ mantığıyla tavuk ve hindileri itlaf edimesinin diye kesip yiyor ya da buzdolabında saklıyor.
 
Valilik  ‘Yemeyin’ uyarısı
Balıkesir Valiliği, halkın vurdumduymazlığını görünce “tehlike sandığınızdan  çok daha büyük . Sakın kümes hayvanlarını kesip yemeyin” diye açıklama yaptı. Türkiye’de kırsal kesimde kümes hayvanlarını insanlarla evlerle iç içe yaşıyor. Bu da hastalığın insana geçme riskini çok artırıyor. ,

Endişeli bekleyiş sürüyor
Kuş Gribi Kızıksa’da hindilerle baş göstermişti. Bu hindilerle Kuş Gribi’ne yol açan H5N? Tipi virüs bulundı. Hastalığın insana geçen tip olup olmadığı 2 gün içinde belirlenecek. Bu nedenle N’den sonra şimdilik soru işareti konuldu. İnsanda ölüme yol açan kuş gribi virüsü H5N1  tipi.

İstanbul Ümraniye’de bir terzi dükkanına giren hırsızlar, overlok makinesi ve elbiseleri alarak kaçtı. Olay yerinde inceleme  yapan polis kapının üzerinde bulunan bir ipliğin sokağa doğru uzadığını fark etti.İpliği takip eden polis 500 metre uzaktaki bir döşemeciye ulaştı. Döşemecide çalışan Akın Bora ve Ensar Dumlupınar çalınan makine ve elbiselerle ele geçirildi. Dumlupınar ve Bora suçlarını itiraf etti.

-------------------------------------------------------------------------

Azeri polisine rüşvet zammı 

Azerbaycan’da polislerin rüşvet almaması ilginç bir karar alındı.

Trafik ve çevik kuvvet polislerinin maaşlarına yüzde 500 ile 700 oranında zam yapıldı. Süper zamla, trafik polisinin maaşı 70 dolardan 350 dolara çıktı. Polis amirlerinin aylıkları ise rütbelerine göre 400 ile 700 dolar arasında belirlendi.

----------------------------------------------------------

Benzin istasyonuna yakın oturmayın 

İngiltere’de 1953-1980 yılları arasında kanser ya da lösemi nedeniyle ölen yaklaşık 22 bin 500 çocuk üzerinde daha önce de araştırmalar yapan uzmanlar, 1954’den sonra doğan bu çocuklardan 12 bininden fazlasının eski adreslerine ulaşmışlar. Bu çocukların evleriyle atmosferdeki kirlilik  oranını karşılaştıran araştırmacılar, istasyon, diğer ulaşım merkezleri, hastaneler gibi “kirlilik kaynaklarına” en az bir kilometre uzaklıkta yaşayan çocukların kanserden ölme riskinin daha fazla olduğu sonucuna varmışlar.

Fransa’nın Nancy, Lille, Lyon ve Paris kentlerinde geçen yıl yapılan bir araştırma, garaj ya da benzin istasyonu yakınında yaşamanın, çocukların lösemiye yakalanma riskini 4 kat artırdığını ortaya koymuştu.

Dostluk ve Kibarlık

Rüzgâr bir gün Güneş'e, kendisinin ondan daha güçlü olduğunu ileri sürdü ve bu savını kolaylıkla kanıtlayabileceğini söyledi. "Şuradaki yaşlı adamı görüyor musun?" dedi."Kuvvetlice estiğimde onun sırtındaki paltoyu, senden daha çabuk söküp, alabilirim."Güneş, rüzgârın bu sözlerini duyunca onunla yarışa girmeyi kabul etti ve bir bulutun arkasına çekilerek, rüzgârın yapacaklarını seyretmeye hazırlandı. Meydanın kendisine kaldığını gören rüzgâr, bir fırtına gücüyle esmeye başladı. Fakat şiddetini arttırdıkça, yaşlı adam da paltosuna o kadar daha sıkı sarıldı. Rüzgâr, bu işi başaramayacağını anlayınca yarışı bırakmak zorunda kaldı.Onun tüm yaptıklarını bulutun arkasından izleyen Güneş, rüzgârın yarıştan vazgeçmesi üzerine bulutun arkasından sıyrıldı ve büyük bir sevecenlikle yaşlı adama bakarak, ona tüm içtenliğiyle
sımsıcak bir biçimde gülümsemeye başladı.

Güneş'in sıcaklığını giderek arttırması karşısında yaşlı adamın yüzünde bir rahatlama ifadesi belirdi. Sırtından paltosunu çıkardı ve arkasındaki tümseğe yaslanarak, Güneş'in karşısında keyifle uzandı. Güneş, daha güçlü olduğunun bu kanıtı karşısında rüzgâra bir de şu öğütte bulundu :
"Dostluk ve kibarlık, her yerde ve her zaman kabalık ve zorbalıktan daha güçlüdür."